Schaaklegendes tegen amateur.

Nu was ik bij het 1e Fishpartners toernooi waar Richard Vedder ongetwijfeld verslag van gaat doen.

In dit blog wil ik het hebben over de enorme mazzel die ik had bij de indeling. Ik had de eer tegen Timman, Van der Wiel en Böhm te mogen en hield de heren op 50%. Helaas ben ik zo stom geweest om als tiener onzorgvuldig met mijn partijen om te gaan en ben zo waardevolle potjes kwijt geraakt, bijvoorbeeld tegen wijlen Rob Hartoch en wijlen Rob Brunia. Ook in het Haagse weekendtoernooien circuit lang geleden, heb ik vaak genoeg puntjes afgesnoept van die Oostblok profs, helaas allemaal foetsie. Wanneer op de club een nestor zijn potje tegen Euwe laat zien, dan is dat altijd een nostalgische vertoning. Vandaar dat ik deze rapid potjes in mijn database heb opgeslagen nu ze nog vers in het geheugen zitten.

Overigens deelde niet iedereen mijn eerbied voor deze heren met een rijke schaakhistorie. Niemand minder dan de jonge hemelbestormer Lucas van Foreest, wil niet alleen op het schaakbord winnen van de oude garde, maar daagde schaamteloos legendes van pak ‘m beet een halve eeuw ouder uit voor een potje armpje drukken. Hans Böhm en John van der Wiel waren zo wijs rustig door te lopen. Aangezien ik met schaken al niet meer van Lucas kan winnen en er uitdagende leuzen naar mijn hoofd werden geslingerd besloot ik de jonge God maar even met 3-0 in te maken. 😉

Jan Timman – Jaap Amesz

Na 16 Pa4 kreeg ik enorm de zenuwen. Je kan me nog meer vertellen, maar Timman heeft simpelweg 2 openingsfouten gemaakt en staat gewoon slecht. Ik dacht echt dat ik een goede kans had om Timman te gaan pakken! De computer evalueert 1.5 voorsprong! Helaas sloeg ik niet toe op het goede moment en maakte een fout, waarop Timman wel meteen toesloeg en won. Uit eerbied voor Timman dacht ik extra lang na in de opening en had al snel 10 minuten achterstand. Dit was o.a. de reden dat ik sneller moest gaan spelen en fouten gingen maken. Iets wat ik later tegen Van der Wiel herstelde door ongeveer gelijk te blijven in tijd.

Jaap Amesz – John van der Wiel

Tegen Van der Wiel wist ik remise te maken, al misten we allebei stukwinst. Zelfs sloeg ik een remise aanbod af, omdat ik meende dat verlies in mijn strijd om de ratingprijs hetzelfde zou zijn als remise spelen, eigenlijk moest ik winnen om mijn ratingprijs concurrenten te gaan overtroeven. Als tiener schudde ik nog weleens handjes met een titelhouder uit angst en respect, maar fuck it, gewoon gokken. Een remise tegen Timman of Van der Wiel is niet zo bijzonder, maar winnen onder gelijke omstandigheden is natuurlijk een geweldig verhaal wat je aan de bar op je club de rest van je leven tot in den treuren kunt herhalen. Ironisch genoeg valt het moment waarop ik een vol stuk had kunnen winnen samen met het remise aanbod. Dan zou je denken slimme jongen die Van der Wiel, ware het niet dat we er na afloop allebei niet over begonnen en mijn gespeelde zet als de normale voortgang zagen waarop John zei ‘je staat wel een pion voor, maar dynamisch gezien lijkt het dame eindspel toch naar remise te gaan’. Maargoed eerder had John al een stuk kunnen winnen, dus dan lijkt remise toch weer fair.

Hans Böhm – Jaap Amesz

In een biografie over Timman las ik dat hij samen met Böhm in hun jonge jaren in een busje door Europa trok om toernooien te spelen. Ook werd er om geld gespeeld, waarbij de regels nogal eens werden verbogen om het lief te zeggen. Dus ik was gewaarschuwd mocht Böhm zijn loper ineens van kleur veranderen of zijn vrijpion 2 velden tegelijk kunnen lopen. 😉 Op zet 57 maakte Böhm een blunder en was het meteen uit. Een toreneindspel moesten we beiden op intuïtie spelen om de vlag voor te blijven. Mijn intuïtie was dat ik zou winnen, Böhm gaf te kennen dat wanneer hij zijn toren had geofferd tegen mijn vrijpion, dat zijn verbonden vrijpionnen de winst zouden opleveren. Nou we hadden het beiden fout, want de computer geeft het torenoffer remise.

Jaap Amesz – Gert Reichardt

Toch heb ik nog een 4e potje opgeslagen, namelijk tegen Gert Reichardt een 2000+ speler. Voor mij is het verhaal achter de pot net zo belangrijk als tegen een beroemde GM te mogen spelen. Nou bivakkeer ik regelmatig op het Utrecht Schaak Forum en daar leer je op een digitale manier mensen kennen zo door de maanden heen. Geen idee wie het in real life zijn, digitale lol met zijn allen. Zo heb ik daar geleerd wat een magneet was van de Vedder broers. Het schijnt wel in de stappen methode te staan, maar dan was dat bij mij in een zwart gat beland. Dan trek je als het ware de vijandige koning jouw stelling in met stukoffers om ergens dicht tegen de onderste rijen aan mat te gaan zetten. Welnu, eindelijk had ik mijn eerste magneet te pakken! En dat nog wel tegen digitale Gert! Voor de insiders: deze snoeiharde magneet draag ik op aan Robert Krouwel. 😉

2 Comments

  1. Avatar
    Jaap Amesz juli 09, 2018

    Wijze schakers melden me privé ipv hier, dat zoals de partij tegen Reichardt ging dat 17 e5 met 18 Pe4 eerder op veldruiming lijkt. Waarvoor dank. Nauwkeuriger was het om te schrijven dat na 17…Kxe5 het een duidelijke magneet zou zijn geweest. Nu overlappen de thema’s elkaar inderdaad.

  2. Avatar
    Albert Janssen juli 10, 2018

    Uit een grijs verleden staat me de “magneet combinatie” bij uit de boekjes van IM Hans Bouwmeester. Averbakh-Kotov, uit de tijd dat er nog partijen werden afgebroken. Zeer fraaie gedenkwaardige combinatie.

    www.chessgames.com/perl/chessgame?gid=1084375

Only ingelogde gebruikers kunnen een reactie achterlaten.