Een mooie gemiddelde pot… 

Eindelijk! Het mocht weer! Maar wat is er veel veranderd sinds onze laatste thuiswedstrijd, februari 2020. Toentertijd werd het denksportcentrum op wedstrijddagen geopend door een mannetje met een snor, die vervolgens veel te sterke koffie zette en “asteblaft” zei als hij het uitserveerde. Als hij vervolgens werd afgelost door de dienstdoend barman zette hij zich op zijn kruk op de hoek van de bar en als ik dan beneden kwam om een consumptie te bestellen kreeg ik steevast de bekende vragen: “Sta je goed?” “Ga je winnen?” “En Henk?” 

Pa was van het type meedoen is belangrijker dan winnen. Ontelbaar zijn de remises die hij allemaal heeft gespeeld. En als hij na een boompje klaverjassen weer eens 1400 punten of zoiets had gescoord dan vond hij dat een mooie gemiddelde pot. De tegenstanders hadden dan ongeveer evenveel, iedereen tevreden. 

27 november 2020, het was “Black Friday” en aan het eind van de middag liet moeder zich ontvallen dat ze een mooie zwarte broek had gezien die ze eigenlijk wel wilde kopen. “Nou, dan ga je die toch halen? Morgen is hij duurder!” Typisch pa, deze mix van gewiekstheid en zuinig op zijn centen zijn. Drie kwartier later was het ineens afgelopen… 

 

Ik voelde zaterdag een enorme aandrang om even bij hem langs te gaan… 

De wedstrijd tegen AMEVO Apeldoorn was bepaald geen gemiddelde pot als het om het aantal grootmeesters gaat die achter het bord plaats namen. Ik vroeg me af of dit misschien de duurste Meesterklassepartij was sinds het tijdperk Joop van Oosterom. Geen idee, maar als Johan Hut deze regels had gelezen was hij meteen in zijn archief gedoken om een wedstrijd met meer grootmeesters op te snorren. Maar ook Johan Hut is er niet meer. Hij was een graag geziene gast als hij tussen vier en half vijf ons denksportcentrum betrad op wedstrijddagen. Aanvankelijk de brave Baarnaar die keurig om een glas vroeg om zijn flesje bier in leeg te gieten. Maar na een tijd hoorde ik hem ineens zeggen: “ach nee, het zit al in een glas”. Geslaagd voor de inburgeringscursus! 

Elf Grootmeesters telde ik en zes Internationaal Meesters. Daarnaast ook nog drie Fidemeesters. Twee daarvan speelden tegen elkaar en die maakten zich snel uit de voeten… 

Tim Lammens – Richard Vedder 

Tim kwam met voordeel uit de opening aan het negende bord en ik moest flink uitkijken om niet in het nadeel te komen. Tim had voor pionwinst kunnen gaan, maar vreesde de activiteit die ze zwarte stukken dan zouden krijgen. De computer geeft hem daarin gelijk. Toen Tim remise voorstelde kon ik niet weigeren. 

 

Anish Giri – Lucas van Foreest 

En Passant zat dan wel met meer (7 om 4) Grootmeesters dan Apeldoorn, Apeldoorn had wel de duurste in de gelederen. Een oude bekende van ons, Anish Giri, kwam heel verrassend ineens aanlopen. Een buitengewoon sterke en solide speler die in zijn EP-tijd wel een beetje veel halfjes produceerde. Er zijn goedkopere die vaker toeslaan! Lucas van Foreest toonde zich niet geïntimideerd en hield het met zwart soepeltjes remise. Het evenwicht werd in deze Russische partij nooit verbroken en ik heb ook geen idee waar ik commentaar op moet geven… 

Roeland Pruijssers – Ivan Sokolov 

Maar liefst vijf spelers maakten deze dag hun debuut voor En Passant. Daar zit een risico aan zoals we weten, maar Ivan Sokolov bleef overeind tegen Roeland Pruijssers. Sterker nog… als hij toch vlak voor het einde die kans had gegrepen… 

 

We hadden vooruit mogen spelen deze ronde omdat tegelijkertijd om de Europacup wordt gespeeld in Noord-Macedonië. Apeldoorn wilde wel, ze stelden het zelfs voor. De voorgeschreven vooruitspeeldatum van 11 september kwam echter nog beroerder uit omdat het denksportcentrum vol was wegens het Eemlandtoernooi. En er was geen man overboord, want namens EP1 zit alleen Manuel Bosboom in Ohrid. De manier waarop dat gegaan is, is een verhaal apart, dat laat ik graag aan onze Europacupgangers over. Echter, er volgden nog twee afmeldingen en toen zag Guido zich genoodzaakt zijn netwerk van buitenlandse Grootmeesters op bereisbare afstand van Nederland weer eens aan te spreken.  

Thomas Beerdsen – Paul Velten 

Had u wel eens van Paul Velten gehoord? Ik niet, maar deze Fransoos debuteerde zowaar met een overwinning. Wel voor de poorten van de hel weggesleept overigens, want toen ik  

deze stelling zag gaf ik geen stuiver meer voor de kansen van zwart! Wel een spektakelstuk! 

 

Daarmee waren er vier zwartspelers van En Passant klaar en stonden we voor met 2,5-1,5. Reden voor optimisme! Al die witten nog te gaan! 

Jan Willem van de Griendt – Sjef Rijnaarts 

De eerste witspeler die goed nieuws kwam brengen was Jan Willem van de Griendt. Die kwam als te doen gebruikelijk met een voordeeltje uit de opening, maar pas na een uiterst ongelukkige torenzet van Sjef werd het voordeel zo groot dat we mochten spreken van een gewonnen stelling.  

 

Deze opsteker werd echter snel gevolgd door minder goed nieuws… 

Ruud Janssen – Stefan Kuipers 

Wij heten Ruud Janssen van harte welkom bij En Passant. Ook de club van met een nul debuterende spelers verheugt zich in de komst van een nieuw lid. Ruud was er zo ziek van dat hij zichzelf strafwerk bezorgde door zijn partij van commentaar te voorzien. (Dank je, Ruud!) 

 

De volgende nieuweling die ik introduceer is Sergey Fedorchuk. Geen onbekende in de Nederlandse competitie, hij heeft er wat potjes bij DD in Den Haag opzitten. 

Sergey Fedorchuk – Alexandr Fier 

Punt van zorg was hier het tijdverbruik. Een razendsnelle Fier op bord vier zorgde dat al voor de twintigste zet onze man uit Oekraïne onder de tien minuten bedenktijd was gezakt. Uiteindelijk liep het goed af. Nu ja, half goed dan. 

 

4-3 voor En Passant op dit moment en wij meenden nog twee goede en een slechte stelling te gaan te hebben. Die twee goede stellingen eindigden helaas allebei in remise… 

Henk Vedder – Merijn van Delft 

Henk speelt wel vaker tegen Merijn van Delft en ontzettend vaak wordt dat remise. Dat was deze keer niet anders, maar ik had toch een tijdje goede hoop op een overwinning! En terecht! Henk geeft zelf commentaar, met een kleine bemoeienis mijnerzijds… 

 

Nico Zwirs – Friso Nijboer 

Friso Nijboer kwam wat moeizaam uit de opening tegen Nico Zwirs, maar naarmate de partij vorderde ging het steeds beter. Uiteindelijk toch remise, volgens Friso omdat hij in plaats van Dh8 Dd8 had moeten doen met het idee d4 en de dame daarna op d2 zetten. Welnu, we gaan het zien… 

 

5-4 voor En Passant en nog een partij te gaan tussen twee achternamen die ook in de Eredivisie van de nationale voetbalcompetitie voorkomen! 

Antonios Pavlidis – Max Warmerdam 

Deze partij werd hyperscherp en rond de 25e zet stond Pavlidis voor de vrijwel onmogelijke taak het pad naar remise te vinden. Een naar eindspel werd zijn deel en daarin kreeg hij toch nog een onverwachte kans. Die greep hij echter niet, waarna Warmerdam voor de gelijkmaker tekende. 

 

Daarmee werd het 5-5. Sommige Apeldoorners kunnen klagen over gemiste kansen, sommige En Passanters ook. Uiteindelijk werd het een mooie gemiddelde pot. Senior had er prima mee kunnen leven… 

1 Comment

  1. Avatar
    Wim Weehuizen september 20, 2021

     

    Goed om je verslag weer te lezen en ik hoop dat er meer schakers aan verslagen maken mee gaan doen. Mogelijk heeft wel de kampioenswedstrijd tussen Volmac en de Koningsclub uit Bergen de meeste grootmeesters geteld, waarvoor het meedoen vooral financieel aantrekkelijk was. Ik herinner me een artikel van Sosonko daarover in het blad Matten nr. 1. En Johan Hut schreef daar ooit dit over op Schaaksite.

    Miljonair Arnfried Pagel (betonfabrikant) had in 1985 eindelijk zijn droom verwezenlijkt. De Duitser woonde in een kapitale villa in het Noord-Hollandse kustdorp Bergen, maar werd bij de plaatselijke schaakclub niet opgenomen in het eerste team. Uit boosheid hierover richtte hij de Koningsclub Bergen op en stak veel geld in een team dat vanuit de laagste klasse van de NHSB-competitie doorstootte naar de hoofdklasse van de KNSB-competitie. Het seizoen waarin het landskampioenschap moest worden behaald was 1985-86. Het lukte niet, Volmac Rotterdam (Timman, Speelman, Van der Wiel) bleek toch nog een niveau sterker dan Koningsclub (Van der Sterren, Ree, Kuligowksi). Koningsclub werd tweede en trok zich een jaar later na vier ronden terug omdat Pagel vanwege drugshandel was gearresteerd.

Alleen geregistreerde kunnen een reactie achter laten.