Een tikje geflatteerd… 

Twee weken geleden waren wij van En Passant gastheer van Groninger Combinatie. En afgelopen zaterdag waren de Groningers onze gastheer. Hoe dat kan? Ach, dat is bekend, wedstrijden tussen Groningen en Sas van Gent worden wel vaker in ons mooie, centraal gelegen, van gratis parkeerplaatsen voorziene denksportcentrum afgewerkt. 

Twee weken geleden kwam Groningen met slechts één grootmeester naar Bunschoten, terwijl er toch een paar indrukwekkende namen op de ledenlijst staan. “Ze zitten te sparen voor de wedstrijd tegen ons!” zo werd geopperd in een EP-app. Nee, zo zat het niet helemaal. Als de sterspeler uitgenodigd is voor een prestigieus toernooi en als die dan ook nog een sterke teamgenoot meeneemt als secondant, dan ben je flink onthand. Ja, tenzij je net als Guido een netwerkje hebt om sterke spelers op te trommelen in dat geval. 

Afijn, wij dus nu naar Groningen. Een heuglijk gezinsdingetje in huize De Romph maakte dat Henk en ik deze keer het interim-teamleiderschap deelden. Onderdeel van deze verantwoordelijke taak was een van onze sterspelers van het station halen. Die zou daar om 12:42 aankomen. Als dat allemaal goed zou gaan zouden we keurig op tijd in het denksportcentrum Jannes van der Wal aankomen. En warempel, de trein was er precies om 12:42! Het kan dus toch! 

Automobilisten die gebruik maakten van de A6 hadden het zwaarder. Dat leverde laatkomerij op. Gelukkig zat men in Groningen te klooien met de liveborden, zodat de wedstrijd pas om 13:15 van start ging. Dat scheelde! Hoewel er uiteindelijk maar eentje profijt van had. De rest was net voor enen binnen. 

Namig Guliyev deed zijn beste zet van de dag al voor de partij toen hij een brillenkoker opraapte die Ivan Sokolov nogal slordig aan het plaveisel had prijsgegeven. Ivan had inmiddels vergeefs in zijn zakken gevoeld en kwam met een ongerust hoofd naar buiten, waar hij tot zijn grote opluchting een interim-teamleider met zijn kostbaar schaakgerei tegenkwam. 

Eenmaal achter het bord was het wat minder overtuigend wat Namig presteerde. 

 

Ivan Sokolov verbaasde zich erover. “Als schaken je beroep is en je doet het niet met plezier, dan kun je beter gewoon gaan werken!” Zit wat in, maar Namig had aangegeven last te hebben van hoofdpijn. Volgende keer gaat ie gewoon weer scoren als een tierelier. Sipke Ernst hoefde over geen enkele zet na te denken. Allemaal al eens bekeken thuis. Dat is mooi makkelijk verdiend dan! 

Jan Willem van de Griendt had het meeste last van de toestanden op de A6, want zelfs om kwart over een was hij er nog niet. En dan had hij ook nog het probleem wat meerdere chauffeurs hadden: er moest ineens (sinds 1 oktober) parkeergeld betaald worden en je kunt maar voor maximaal twee uur betalen! En dat doet hij met een app en voor een app heb je je telefoon nodig. Wedstrijdleider Peter Goud is de beroerdste niet, hij gaf toestemming en meteen na het betalen voor de tweede twee uur incasseerde hij een vol punt omdat de Muur van Baflo al snel scheuren vertoonde. 

Mijn co-interim-teamleider trof een tegenstandster die goed voorbereid was op een openingssysteem waarmee Henk in het verleden een paar leuke resultaten geboekt heeft. Nu was het vleesch noch visch en kraak noch smaak.  

 

 

Friso Nijboer kon op vrijdagavond een uurtje vrijmaken voor de voorbereiding op deze partij. Hij richtte zijn pijlen op Jasper Geurink, want daar moet hij wel vaker tegen in wedstrijden tegen Groningen. Het werd deze keer niet Jasper Geurink, maar Friso had mazzel, want Jan Werle opende precies zoals Friso verwachtte dat Geurink zou openen! 

Opvallend dingetje: in de vorige ronde waren het eerst vier zwartspelers die snel klaar waren, deze keer vier witspelers. Score 3-1 voor, dat kon er mee door! Maar Groningen sloeg terug dankzij Machteld van Foreest die tamelijk meedogenloos de koning van uw dienstwillige bestookte. De heren van de jury gaan hier vast aandacht aan besteden! Er hadden overigens drie Van Foreesten aan deze wedstrijd kunnen deelnemen. Eentje bij ons en twee bij hunnie, maar de gebroeders waren verhinderd. 

Tijdens het EK in IJsland had ik door omstandigheden een kleine vrijage met de Italiaanse opening. Dat leverde een partij op die de hele wereld overging, eh… de rubriek van Reinderman haalde. En zelf schreef ik er ook nog wat over in mijn reisverslag. Optimistisch geworden door dat resultaat ging ik weer voor het Italiaans, maar pijnlijk duidelijk werd dat ik niet van alle finesses op de hoogte was… 

 

Daarmee werd het 3-2 en was de tijd van de vallende kwartjes weer aangebroken. De vorige ronden vielen die niet zo goed, deze keer ging het beter. Een voorzichtige inschatting was dat we een nipte overwinning zouden gaan boeken. Na het vallen der kwartjes viel dat een stuk hoger uit.  

Ruud Janssen verprutste in de vorige ronde een mooie stelling. Deze keer was zijn tegenstander degene die wat slordig met zijn kansen omging. Ruud stuurde mij wederom zijn eigen analyse, waarvoor mijn welgemeende dank! 

 

Het optreden van Manuel Bosboom tijdens de Europacup was niet zoals we van hem gewend zijn. In deze wedstrijd ging het weer als vanouds. Lekker vroeg g5 erin, lekker rommelen, niet helemaal vlekkeloos in de afwerking, maar er werd een mooi punt gedrukt! En dat terwijl Jasper Geurink ergens een remisevoorstel heeft afgeslagen.  

 

Tot de taken van de co-interim-teamleider behoort natuurlijk ook het uitdelen van gevulde enveloppen. Ze komen niet voor een zakkie chips en een flesje cola overal vandaan rijden natuurlijk! Toen ik Valentin Buckels bij me riep om hem zijn honorarium toe te stoppen hoorde ik ineens: “Das ist für mich!” Moeder eiste de centen op en ja, ik begrijp het wel. Stad en land reist ze af met die jongen om hem in staat te stellen lekker te schaken. Ik moest wel meteen terugdenken aan lang geleden, toen ik overal snelschaaktoernooien afliep. De kleine Karel van der Weide was een groot talent en die won menige geldprijs. Met enige verbazing aanschouwde ik een tafereel bij de prijsuitreiking van het destijds jaarlijkse snelschaaktoernooi in Amersfoort. Karel haalde een envelop op en liep in een rechte lijn naar vader Piet die klaar stond met, jawel, een briefopener. Ik verbaasde me bijna nooit ergens over. Niet over meegebrachte thermosflessen of boodschappentassen of wat dan ook. Maar een schaker die een briefopener bij zich had, dat vond ik vrij uniek. 

Qua schaken leverde Valentin een puike prestatie door de Schotse opening van Jonas Hilverda eens lekker aan te pakken… 

 

Daarmee stond het 6-2 en waren de matchpunten binnen. Dat de score vervolgens hoog opliep komt door het gebrek aan slagvaardigheid aan Groningse kant deze middag. Die kwartjes waar ik het over had! 

De bovenste twee borden nog in actie. Vooraan bord twee: Tiviakov – Kunin, daarachter Kramer – Sokolov op het topbord. Links achterin bij die laptop de onvolprezen Fons van Hamond die zelf ook zat te schaken en tussendoor met de matig functionerende liveborden bezig was. En handschriften ontcijferen! 

Ivan Sokolov had zich verheugd op een potje tegen Jorden van Foreest. Maar die was er niet. Nu werd het een potje tegen Julian Kramer, een IM met ruim 2400 elopunten. 

 

Vitaly Kunin moest ‘s ochtends al om half zes opstaan om de reis Darmstadt-Groningen tijdig af te kunnen leggen. En dan moest iemand hem dus nog van het station halen, want anders was hij nog niet op tijd. Dat was dus zoals gezegd een klusje voor Henk en mij. In de auto vertelde hij dat hij graag weer eens wilde schaken, want jezelf alleen bezighouden met online schaakles geven, dat word je zat. En hij stond meteen voor een unieke uitdaging: zaterdag Nederlandse competitie, zondag Duitse competitie en maandag de eerste ronde van een toernooi in Noorwegen. Drie dagen achtereen schaken in drie verschillende landen! Dat klinkt best als uniek! 

Na zo’n lange reis met zwart tegen Tiviakov is geen gemakkelijke opgave. En het leek ook mis te gaan, maar ja, die kwartjes. En welke kant ze opvielen… 

 

Daarmee werd het een dikke 7,5-2,5 voor En Passant en dat mogen we gerust een tikje geflatteerd noemen. Maar daarom niet minder lekker! 

 

Alleen geregistreerde kunnen een reactie achter laten.