Coronaschaak 

De besmettingscijfers nemen toe, dus de regering zag zich genoodzaakt weer maatregelen af te kondigen. Niet zo rigoureus als vorig jaar gelukkig. De competitie hoefde niet stilgelegd te worden. Wel moest iedereen die het denksportcentrum En Passant betrad laten zien dat hij/zij gevaccineerd was. Dat was een mooie klus voor de checkploeg, want er speelden afgelopen zaterdag drie teams thuis. Omdat tijdens de wedstrijden de telefoons uit moeten staan en het ook toegestaan is om even rond te lopen kregen de gecheckten een armbandje om, zodat de checker van dienst kon zien dat de betreffende persoon al gecheckt was. 

 

Zo’n maatregel van een armbandje roept natuurlijk weer herinneringen op aan lang vervlogen tijden. We hebben zat voorbeelden van vergelijkingen met vroeger gezien op de journaals. Persoonlijk kreeg ik een flashback naar de tijd dat ik in een all-inclusive resort zat. In de loop van de middag bestelde ik een paar biertjes en liet mijn armbandje zien. De barman sommeerde me toch te betalen. Bedankt Hugo de Jonge! 

De wedstrijd En Passant – Caïssa stond op het programma. In het seizoen 2019-2020 was dit de laatste wedstrijd voor de lockdown en werd het een magere overwinning voor ons. In Amsterdam, dat wel. Caïssa houdt ervan wat te goochelen met de opstelling en dit bracht Guido ertoe een grootmeester op bord 10 te posteren. En jawel hoor, een grootmeesterduel op bord 10! Zou dat eerder gebeurd zijn? Zaterdag konden we geen voorbeelden bedenken, maar bij het krieken van de zondagochtend, toen ik in bed lag te bedenken wat ik allemaal op schaaksite zou gaan ouwehoeren, schoot me de partij Hausrath – Bok te binnen uit het seizoen 2017-2018. Zie ook dit verslag. Wel een verhaal apart natuurlijk, deze wedstrijd werd vooruitgespeeld en om de een of andere reden werd deze als partij aan bord 10 op het wedstrijdformulier gezet. Maar nu dus een grootmeesterduel op bord 10 te midden van alle andere spelers. 

Alexandre Dgebuadze – Hans Ree  

Het werd geen pot om heel lang bij stil te staan tussen de viervoudig kampioen van België en de viervoudig kampioen van Nederland. Alexandre verklaarde achteraf verrast te zijn door de zet 12…Kf8. Hoe het ook zij, het werd een niet al te boeiende remise… 

 
Helemaal aan de andere kant van de zaal duurde de partij aan het eerste bord niet veel langer… 

Michael Wunnink – Friso Nijboer 

Friso had weer eens last van zijn oude kwaal: diepzeeduiken. Na 15 zetten had hij nog vier minuten op zijn klok. Vier zetten later was hij blij dat hij van de partij af was. 

 

Rik Salomons – Ruud Janssen 

Na zijn nederlaag in de eerste ronde schijn ik te hebben geroepen dat Ruud gewoon 7 uit 9 gaat scoren. Meestal doe ik zulks in benevelde toestand en ben ik dat de dag erna vergeten, maar Ruud herinnerde me er toch nog even aan. En hij ligt op schema, want hij staat inmiddels op 2 uit 3! Zijn partij aan bord 3 ging als volgt: 

 

Michael Feygin – Albert Riemens 

Michael Feygin werd opgeroepen als vervanger van de in Riga vertoevende Lucas van Foreest. Hij trof een invaller die op het tweede bord werd geposteerd en won vrij soepeltjes… 

 

Richard Vedder – Cor Croese 

Een jaar of twintig geleden verloor ik eens van Cor Croese in een partij En Passant – Nieuwendam in de derde klasse. Vandaag kreeg ik een kans op revanche. Aan het eind mocht ik van geluk spreken dat ik er op het achtste bord een halfje aan overgehouden heb… 

 

Manuel Bosboom – Rogier van Arkel 

Onze Chess Buccaneer (niet vergeten he, vrijdag boekpresentatie!) slaagde er weer in een partij met een afwijkende materiaalverhouding te creëren. In de toestanden die daarbij ontstonden op het zesde bord voelde hij zich een stuk beter thuis dan zijn opponent. 

Tussenstand 4,5-1,5 en dus rijst de vraag wie de matchpunten gaat binnentikken. Het eerste matchpunt werd veiliggesteld door Bas van Roosmalen. Geen familie van, ik heb het maar even nagevraagd. Wel bridgepartner geweest van familie van Hans Ree. Dan bent u weer op de hoogte.  

Arno Bezemer – Bas van Roosmalen 

Onze gelegenheidsinvaller speelde op bord 9 een partij die alle kanten op kon. Een nul zat er dik in, een vol punt ook. Uiteindelijk werd het een halfje. Allebei blij. Of niet natuurlijk… 

 

Alje Hovenga – Henk Vedder 

Het volgende matchpunt werd op bord 7 binnengehaald door Henk Vedder, die en passant een akelige stelling overleefde. De kwartjes vielen weer goed voor ons! 

 

Valentin Buckels – Dimitri Reinderman 

Ik heb u nog geen overwinning van een Caïssiaan kunnen tonen, maar ze kunnen bijna altijd vertrouwen op Dimitri Reinderman. Zo ook deze keer, op het vierde bord, al zag het er kort na de opening toch even kielekiele uit voor hem. Er volgde een partij met een ingewikkelde materiaalverhouding.  

 

Ten slotte nog een lesje toreneindspelen op bord 5. Daar valt weer het nodige op aan te merken! 

Paul Hummel – Jan Willem van de Griendt 

Ooit zei Jan Willem me, na een oorwassing door Geert van der Stricht, dat hij nooit meer Ben-Oni zou spelen. Oude liefde roest wel, want wat kwam hij er weer heerlijk beroerd uit… 

Daarmee werd het een 6,5-3,5 overwinning. Is het toch nog ruim uitgevallen, want het was halverwege even spannend. De heren Croese, Bezemer, Hovenga en Hummel hadden in plaats van bij elkaar 1,5 punt ook 4 punten kunnen scoren! 

De foto’s zijn gemaakt door onze onvolprezen teamleider en coronachecker Guido de Romph! Nu ja, behalve die eerste dan, dat was een soort selfie… 

 

2 Comments

  1. Avatar
    Dimitri Reinderman november 07, 2021

    Was inderdaad nog best spannend ondanks dat we met drie invallers speelden! Waarvan één CTB-gerelateerde.

    In mijn partij zag ik meteen nadat ik 48…e4 deed dat ik 48…Lg4 had kunnen doen (tot mijn frustratie). Dat ik met nauwelijks tijd op de klok de afwikkeling met 31…g4 zag (stuk- en kwaloffer) was ik daarentegen wel tevreden over.

  2. Avatar
    HansJGdeLange november 08, 2021

     

     

    Goede Richard,

     

    Af en toe herhaal ik t maar. Weer een goede stukje! Anders denk je dat je voor die viool van de kat schrijft, ik beleef veel plezier aan je.

    Dgebuadze, dat kan niet. Heb in Cappelle-la-grande ooit en ook elders met hem mogen drinken en kletsen. Maar waarom speel je zo? De tegenstander is toch geen Carlsen? Hans Ree gaat echt door tot hij inderdaad remise staat, maar eigenlijk zouden zulke kanjers verplicht dubieuze, plezier verschaffende, openingen moeten spelen.

     

    Waaruit de liefde voor t spel blijkt!

     

    Je schaakt toch voor je plezier? Uit mijn rating en frequentie van ondeugdelijke openingen moge dat blijken, en ieder zou de partijen van Manuel Bosboom daarom ten dele moeten kennen.

     

    Ga zo verder, vrijdag ben ik er !

     

    groet,

     

    Hans

     

     

     

     

Alleen geregistreerde kunnen een reactie achter laten.