Help, mijn bord zakt af

Schaakbeeld 76, zaterdag 31 december 2011.

Help, mijn bord zakt af!

Mijn tegenstander kwam onlangs niet opdagen: hij moest koken voor zijn vriendin! Er zijn kennelijk schakers die kunnen koken. Dat is op zich geen verrassing: koken en schaken lijken in veel opzichten op elkaar. Mijn tegenstander die niet zo geweldig goed schaakt, heeft, zo weet ik, een schort van de Hema dat er een beetje schaakborderig uitziet: zowel horizontaal als verticaal afwisselend zwarte en witte velden. Het enige manco aan het ontwerp: de rijen lopen over de lijnen heen, de lijnen gaan onder de rijen door als ware het een soort van viaduct. Daardoor is het wat moeilijk de velden te onderscheiden.

Wanneer onze schakende kok, of kokende schaker, ‘s avonds zichzelf in het keukenraam weerspiegeld ziet, kijkt hij vergenoegd naar het schaakbord dat hij fier voor zich uitdraagt. Tot die bewuste avond! Hij zou koken voor zijn vriendin, en had een ingewikkeld recept uitgekozen: hij had een schotel bedacht van gegrilde paardenbiefstuk met gepureerde pionnen en gestoofde lopertjes, overgoten met een scherpe gambietsaus. Die ongewone keus is typisch voor een schaker. Die speelt ook niet elke week rechttoe rechtaan e4 of d4. De ingrediënten voor het recept van deze avond waren niet kant en klaar in de supermarkt te koop, maar vroegen het uiterste van zijn handvaardigheid en concentratievermogen. Bovendien moest hij zijn klok scherp in de gaten houden. Tijdens het snijden van de uien ging het mis. Doordat zijn ogen heftig traanden kon hij niet zien wat er gebeurde, maar hij voelde dat het bord op zijn schort aan het afzakken was! De horizontale rijen gleden langzaam naar beneden.

Toen hij zich realiseerde wat er gebeurde, kwam er uit het diepst van zijn binnenste een kreet omhoog “help, mijn bord zakt af!” Maar er bleek geen houden meer aan en er was niemand in de beurt. Geleidelijk zakten de rijen verder naar beneden, om langzaam helemaal uit het zicht te verdwijnen.

Zijn vriendin, een potige verpleegster, vond hem later op de avond uitgestrekt op de keukenvloer, bedolven onder de schaakstukken.

Kordaat tilde ze hem op en legde hem op de zitbank in de woonkamer. De ravage in de keuken overziende besloot ze maar vlug een chinees te halen. Toen de schaker/kok weer tot zijn positieven was gekomen en de geuren van nasi en loempia tot hem doordrongen, vroeg hij met een melige blik: de chinese opening van ons kerstdiner? De vriendin kon slecht tegen zijn zogenaamde schaakhumor, en smeet hem de dame in het gezicht die zij eerder uit de soep had moeten vissen.

Tekst en foto’s: Cas Aubel

Only ingelogde gebruikers kunnen een reactie achterlaten.