Boekenrubriek

Koningen van het schaakbord – Paul van der Sterren

Toen ik het boek ‘Koningen van het schaakbord’ van Paul van der Sterren in huis kreeg, las ik eerst het hoofdstuk over Max Euwe en toen dat over Magnus Carlsen. Een conclusie van mij was: de schrijver gaat er wel met grote passen doorheen, al zijn de beschrijvingen van de speelstijlen wel heel mooi. Vervolgens las ik de inleiding en zag ik tot mijn genoegen dat Van der Sterren het woord ‘beknopt’ zelf ook gebruikt. Hij schrijft verder: “Aan de hand van korte biografieën, hun beroemdste partijen en een karakteristiek van hun spel, zal ik proberen te laten zien wat deze groten zo groot maakte en wat hun betekenis was voor de schaakwereld. En passant volgen we daarmee ook de ontwikkeling van het schaakspel zelf, dat in de afgelopen tweeënhalve eeuw weliswaar hetzelfde is gebleven, maar tegelijk ingrijpend is veranderd.” Dus als ik de hoofdstukken beknopt noem, kan ik beter zeggen dat ze voldoen aan de opzet die de schrijver voor ogen had. Uiteraard staat er in de 265 pagina’s wel degelijk een heleboel informatie.

Het boek gaat over de zestien officiële wereldkampioenen die we gehad hebben. De eerste hoofdstukken gaan over de periode daarvoor.

 

Van der Sterren laat zien dat je Francois-André Danican Philidor (1726-1795) wereldkampioen zou mogen noemen als die titel toen al had bestaan. Partijen kan hij niet laten zien, er werd in die tijd nog niet genoteerd. Wel laat hij de bekende ‘Stelling van Philidor’ zien, een leerzame eindspelstelling.

 

Van de fameuze match La Bourdonnais-McDonnell in 1834 werden wel alle 85 partijen genoteerd, maar niet door henzelf. Zelf noteren was ‘ongehoord’, daar had men notulisten voor. Hierdoor is bijvoorbeeld (naast veel meer) wel de volgende stelling bewaard gebleven.

Zwart, La Bourdonnais, heeft net 37…e2 gespeeld en McDonnell gaf op, ondanks zijn enorme materiële voorsprong. Deze stelling zegt veel over wat voor fantastische partijen er in de negentiende eeuw werden gespeeld. Van der Sterren geeft die partij overigens niet. Hij laat in het boek wel partijen zien, maar vooral fragmenten. Van der Sterren: “Als iemand mij wel eens vraagt wat er nou eigenlijk zo mooi is aan het schaken, laat ik deze stelling zien.”

Lees meer >

Over zelfreflectie en zelfverbetering

Recensie Daniel Gormally – A year inside the chess world (Chess Evolution, 2016)

Ik mag graag sportbiografieën lezen: literair gezien valt er weliswaar niet zoveel te beleven, maar topsporters hebben bijna altijd een goed verhaal te vertellen en dat weegt vaak op tegen een aantal minder welluidende zinnen. Als de biografie naast een goed verhaal ook een likeable hoofdpersoon heeft wiens karakter bovendien de nodige ontwikkeling kent, heb je alle ingrediënten voor een goed boek – zie bijvoorbeeld de biografie van Andre Agassi. Een biografie (vooruit, slecht één jaar uit het leven) van grootmeester Daniel Gormally – vooral bekend geworden doordat hij Aronian een knal voor z’n kop gaf omdat hij danste met Gormally’s love interest (maar inmiddels Aronian’s vrouw) – die een boek schrijft over zijn ervaringen in de schaakwereld: dat wekt mijn interesse; zeker met een ondertitel als ‘Insanity, passion and addiction’.

Lees meer >

Nog plaats bij boekpresentatie komende donderdag “Begrijp wat je doet”

Onder auspiciën van Magnus Mosa komt internationaal meester Herman Grooten de komende twee donderdagavonden 29 november en 6 december naar Maastricht.

 

Hij zal in twee trainingssessies van elk 2½ uur (inclusief korte pauze) zijn recentelijk verschenen boek “Begrijp wat je doet 2 Damegambiet structuren” uit de doeken doen hoe openingen in zijn ogen op een verantwoorde wijze bestudeerd zouden kunnen worden met het Damegambiet in het bijzonder. Grooten zal aan de hand van pionnenstructuren de verschillende plannen en concepten schetsen die in deze opening soms onder de oppervlakte verscholen blijven. De deelnemers zullen in twee opeenvolgende sessies met de nodige interactie en zelfwerkzaamheid meegenomen worden in het ontsluieren van geheimen in het Damegambiet. Er is nog volop plaats om mee te doen, dus grijp die kans!

  • De trainingen zijn van 20:00 – 22:30 uur.
  • Het inschrijfgeld voor de twee trainingen bedraagt € 45,-.
  • Een gesigneerd boek is tegen het gereduceerde tarief van € 18,50 te koop.
  • Aanmelden kan via de link “aanmelden”.

Meer info over deze trainingen kunt u vinden via de site van MagnusMosa waarna u via “Events” klikt op “Begrijp wat u doet” of via het gevarieerde online magazine met daarin een kort introductiefilmpje waarin Grooten over het concept van zijn boek en zijn nieuwe serie spreekt.

Verdere informatie over het boek “Begrijp wat je doet 2 Damegambiet structuren” staat onder deze link en met de teaser kunt alvast een kijkje nemen over wat u in het boek kunt verwachten.

 

 

Lees meer >

Vijftig schaakzomers: leuk nostalgisch geschiedenisboek

Wat is het oudste schaaktoernooi van Nederland? Hoogovens, Noteboom in Leiden of het Hemelvaarttoernooi in Soest? Nee hoor, het zijn natuurlijk de bondswedstrijden, die worden gehouden sinds 1873. Sinds 1955 heet de hoofdgroep ‘Open kampioenschap van Nederland’ en sinds 1969 vindt dat toernooi plaats in de gemeente Rheden. Een keer in het dorp Ellecom, zes keer in Velp en de overige 43 keer in Dieren. Ter gelegenheid van de vijftigste keer in de gemeente Rheden schreef Peter Boel het herdenkingsboek ‘Vijftig schaakzomers’.

 

Het is een boek vol nostalgie. Althans voor iemand van mijn leeftijd, die zich namen als Theo van Scheltinga, John van Baarle, Jaap Vogel, Gerard Verholt en vele andere nog herinnert. Vogel is er trouwens nog steeds bij en behoort tot de recorddeelnemers.

Boel heeft alle schriftelijke informatie gebruikt die er is en hij heeft ook met oud-deelnemers gesproken. Daardoor konden anekdotes worden opgerakeld. In 1970 won Jan Timman het toernooi en hij herinnert zich zelfs een zwembadincident, bijna net zo spectaculair als dat van het Nederlands voetbalelftal in 1974. “Hans Böhm, John van den Berg, Huib Knuvers en ik hadden daar afgesproken met een paar meisjes. We kwamen tegen sluitingstijd aan en liepen dus door zonder entree te betalen. Daar was de badmeester het niet mee eens en hij noemde ons ‘schorem’. Nogal beledigend, niet? Huib pikte dat niet en hij sloeg de badmeester tegen de grond. Dat vond ik best indrukwekkend, want die badmeester was nogal een mannetjesputter. Meteen werd de politie erbij gehaald, en wij hebben dat afgewacht.

Lees meer >

Boekrecensie – Under the surface

Een boek moet van papier zijn. Je slaat een bladzijde om, soms eentje terug. Je ziet welk deel van het boek je al gelezen hebt en hoeveel je nog moet. Als ik mijn schaakbord op mijn bureau leg, leg ik dat op een vaste plaats zo dat er nog mooi wat plaats is om het schaakboek naast te leggen. Desondanks heb ik het boek Under the surface van Jan Markos gelezen op mijn telefoon via de app Forward Chess. Dat ging zo. Voor ons tripje naar Barcelona en Valencia in de herfstvakantie reisden we met enkel handbagage en de avond voor vertrek had ik nog juist wat licht leesvoer klaargelegd. Dat vergat ik de volgende ochtend natuurlijk in mijn trolley te stoppen, waardoor ik, de wanhoop nabij, net voor het instappen in het vliegtuig Under the surface kocht en downloadde. Het leek me een slim plan, want tegenwoordig maken de prijsvechters het zo moeilijk om in het vliegtuig naast elkaar te zitten, dat ik vreesde me anders te vervelen.  Ik heb er geen spijt van.

Lees meer >

Recensie: The Modern Endgame Manual – Mastering Queen and Pawn Endgames

Inleiding

In deze recensie bespreek ik het boek The Modern Endgame Manual – Mastering Queen and Pawn Endgames. Dit is het eerste deel uit een geplande reeks van 14 (!) eindspelboeken van de grootmeesters Csaba Balogh en Adrian Mikhalchishin. Voor wie hen nog niet kent: Balogh is een jonge Hongaarse grootmeester, hoogste rating ooit 2672, en Mikhalchishin is een Oekraïense grootmeester die diverse toernooien op zijn naam heeft staan en een decennialange carrière als schaaktrainer geniet.

Lees meer >

Recensie: Chess Structures – A grandmaster guide

Soms zijn er van die dingen waarvan je nooit wist dat je ze nodig had. Van die dingen, die je nooit wilde, tot het moment komt dat je ze in je handen hebt. Soms (vaak?) blijkt, na aanschaf van die dingen, dat je ze toch niet nodig had. Ik blij echter dat het boek, “Chess Structures – A Grandmaster Guide”, zo’n ding was dat ik in een opwelling gekocht heb. Ik was namelijk verkocht na de introductie van het boek. Hierin werd gesproken over de grote stapels openingen- en stratiegieboeken die veel kennis gaven, maar nooit exact konden aanwijzen wat er fout ging in de partij. De auteur had hier in zijn schaakontwikkeling ook veel last van, en daarom besloot hij, grootmeester Mauricio Flores Rios, een boek te schrijven dat zich niet richt op slechts een aspect van het spel, maar op pionstructuren als de verbindende factor van opening tot eindspel. Toen ik dat las, wist ik dat ik het altijd al had willen hebben!

Lees meer >

The Tarrasch Defence: A complete repertoire against 1.d4 1.c4 and 1.Nf3

Zoals men gewend is worden in onze boekenrubriek normaal alleen boeken gerecenseerd, maar gezien wij ook mee moeten gaan met de tijd zullen we jullie ook proberen te voorzien van de moderne manieren van kennis vergaren in de schaakwereld. Twee weken geleden maakte David al een start met zijn review over de streamwereld en ik zal jullie deze keer voorzien van een DVD recensie over de Tarrasch Defence van Erwin L’Ami.

 

The Tarrasch Defence, zoals deze opening genoemd wordt, geeft de lezer in principe al een verkeerde indruk van de opening. Erwin L’Ami laat dat ook duidelijk naar voren komen in zijn DVD door te zeggen dat je in deze opening veelal speelt op activiteit en juist probeert aanvallend spel te spelen. De naam ‘The Tarrasch Attack’ zou wellicht een betere benaming zijn geweest voor deze opening. De opening wordt gekenmerkt door de zetten: 1.d4, d5 2.c4, e6 3.Pc3, c5

Lees meer >

Applying Logic in Chess

Is schaken een logisch spel? Deze vraag beantwoordt de auteur van Applying Logic in Chess, Erik Kislik, met een volmondig ‘ja’. Ik hoor u denken: Erik Kislik? Kislik is een internationaal meester, geboren in California en woonachtig in Boedapest. Pas op zijn 18de is hij serieus met schaken begonnen. Binnen vier jaar is hij FM geworden (in 2009), en drie jaar later (in 2012) volgde de IM titel. Het jaar erop zakte zijn rating van 2400+ naar 2350, en vanaf 2014 speelt hij nog maar sporadisch een serieuze partij.

Dat komt voornamelijk omdat hij zich heeft toegelegd op zijn trainerscarrière. En niet zonder succes! Volgens de achterkant van het boek is hij een van de meest gevraagde trainers op ICC. Daarnaast is hij een specialist op het gebied van computerschaak en heeft hij zeer sterke grootmeesters geholpen met de openingsvoorbereiding. Verder geeft hij meerder grootmeesters training, waaronder de Deens kampioen van 2013 (Davor Palo) en een speler uit de top 50 van de wereld. Als ik de testimonials op de site van Kislik mag geloven, gaat het om de sterke Spaanse speler Francisco Vallejo Pons.

Lees meer >

Boekrecensie: Fabiano Caruana door GM Alexander Kalinin

Met de aanstaande match om het wereldkampioenschap tussen Magnus Carlsen en Fabiano Caruana is er duidelijk een verhoogde interesse in de twee spelers. Alexander Kalinin publiceerde het boek Fabiano Caruana – His Amazing Story and His Most Instructive Chess Games. Dit boek verscheen oorspronkelijk in het Russisch Fabiano Caruana. Шахматные уроки (Russian Chess House) maar is nu door New In Chess vertaald en bijgewerkt. Je kan een voorproefje van het boek hier downloaden: Fabiano Caruana door Alexander Kalinin .

Lees meer >