Artikelen op het web

De ochtenden

Nu het weer lente wordt komen er, zoals ieder jaar, herinneringen bij me op aan eerdere lentes en dan met name aan bepaalde toernooien die ik in deze tijd van het jaar speelde, vroeger, toen ik nog jong en mooi en schaker was. Het sterkst is dit effect als ik een wandeling maak, in mijn eigen Amstelveense Middelpolder of gewoon ergens in een willekeurig stadsparkje waar het groen doorbreekt en de eerste bloesemgeuren en –kleuren zich aandienen.

Want wat heb ik op bankjes in parkjes gezeten tijdens die toernooien! Vooral in München 1990 en in Brussel 1993 deed ik, als mijn geheugen me niet al te zeer bedriegt, eigenlijk nauwelijks iets anders, althans tijdens de ochtenden wanneer ik wist dat er ‘s middags een loodzware tegenstander op me wachtte. Dan was er dat verpletterende besef, dat verschrikkelijk weten dat ik die partij wel eens zou kunnen verliezen en nee, dat was zo erg, zo absoluut onverdraaglijk erg, dat kón ik gewoon niet laten gebeuren. Het is alsof je weet dat je diezelfde avond dood kunt zijn – want een schaker die zijn partij verloren heeft is in zekere zin dood – maar je wilt niet, nee, je wilt absoluut niet. Niet sterven, niet verliezen. Het kan niet en het mag niet.

Lees verder op de website van Caissa-Amsterdam.

Lees meer >

Schaken “werkt” door op het werk!

LS

Via onderstaande link, een mooi artikel over schaken.

www.intermediair.nl/persoonlijke-groei/competenties/schaker-doet-ook-makkelijk-goede-zetten-op-het-werk

Hé kijk, schakers op de Grote Markt

(Onze bezoeker Theo van de Pol maakt ons attent op onderstaand bericht)

De Netflixserie ‘The Queen’s Gambit’ gezien? Gaaf he, en als je het niet gezien hebt, zet maar op je lijstje 😉 Mede door deze populaire serie is schaken ineens hip. “Wij waren altijd al hip. Het spelletje is niet veranderd, maar de ogen van de mensen zijn nu wel geopend”, aldus Mike van Schaakhuis En Passant in Den Haag. 

Lees meer >

Mister Chess presenteert… Chessity en schaakkunst in peper- en zoutstellen

In deze aflevering vertelt Janton van Apeldoorn over zijn geesteskind Chessity, een moderne leermethode. Schaaktip: zetdwang. En er zit kunst in peper- en zoutstellen laat Margreet Wevers van Schaakkunst zien.

 

Lees meer >

Nog meer Queen’s Gambit

De Netflix-serie ‘The Queen’s Gambit’ blijft de gemoederen bezighouden.

Michel van Leeuwen meldt dat er deze week een artikel hierover verscheen in De Gelderlander. Hetzelfde artikel is ook te vinden via de link naar dit blog.

Het beste van de clubsites: tips gevraagd!

Ergens deze herfst begon ik aan de serie ‘het beste van de clubsites‘. Dit omdat er op veel clubsites prachtige bijdragen staan, die een groter publiek verdienen dan alleen de eigen clubleden. Mede door tips van lezers kon ik negen edities vullen, waarvoor mijn hartelijke dank!

De laatste tijd neemt het aantal tips wel wat af. Vermoedelijk is dat niets ernstigs: we verlangen er allemaal naar om weer gewoon aan een bord te zitten,

Lees meer >

Het beste van de clubsites (9): herdenkingstoernooien

We zitten rond de Kerst en dat is de tijd om aan mensen en gebeurtenissen terug te denken. Dat brengt ons automatisch op het thema herdenkingstoernooien: schaaktoernooien waarin iemand herdacht wordt.

En daar zijn er heel veel van! Op de site van SV Erasmus uit Rotterdam (sowieso aanbevolen, een levendig geheel) wordt daarover gemijmerd: Overal waar geschaakt wordt en de schaaktraditie in ere wordt gehouden zijn er memorials.

Lees meer >

Door soort reuma verandert Julian (26) van fitboy in schaakfreak: nu wil hij Nijmegen aan ’t schaken krijgen

NIJMEGEN – Goede kop, sterk lichaam, toffe baan en fijne familie: Julian van Stee (26) had álles. Toch kreeg hij een burn-out. Het oude schaakbord van zijn overleden opa hielp hem zichzelf hervinden. Nu wil de ‘fitboy’ heel Nijmegen aan het schaken krijgen.

Lees meer >

Het beste van de clubsites (8): beslissingsmatches

Aflevering acht alweer van deze rubriek. Geen idee op hoeveel we uit gaan komen, maar zolang er nog leuke dingen op clubsites staan die een groter publiek verdienen, gaat dit nog wel even door. Dank voor alle leuke reacties tot nu toe!

Dit wordt trouwens een wat moeizame aflevering, want op het thema ‘beslissingsmatches’ kwam niet heel veel binnen. Meestal kan wat slim gegoogle dan uitkomst bieden, wat dit keer ook tegenviel. Ik reken echter op leuke aanvullingen, en zie ze graag tegemoet in de comments! Of op de mail, dat is ook goed.

Goed. Beslissingsmatches. Het fenomeen dat een (club)kampioenschap nog niet beslist is aan het einde, omdat twee kandidaten het nog onderling uit moeten vechten. Toen ik de eerste tips binnenkreeg, zag ik dat er eigenlijk twee soorten zijn: (1) een match voor als de race ‘too close to call’ is, (2) een match tussen de eerste twee of de winnaars van twee periodes. Dat laatste gebeurt vaak om te voorkomen dat de competitie als een nachtkaars uitgaat, een fenomeen dat we kennen uit het voetbal als play-offs.

Pieter Nieuwenhuis (foto Jan Willem Schoonhoven)

De bedenker van de Nederlandse versie is trouwens ook een schaker; zou hij dit van het schaken hebben afgekeken? Vooruit, we brengen hem in beeld. En in dit artikel wat achtergronden.

Laten we met de eerste soort beginnen: er wordt een jaar druk gestreden, maar ergens in het voorjaar staan twee spelers nog steeds erg dicht bij elkaar. Het kan dan flauw zijn om de computer de knoop door te laten hakken. Zo kent mijn club SV Paul Keres het fenomeen beslissingsmatch al sinds de jaren ’70. Zie hier voor een match uit 1977, in de jaren ’90 is het nog een keer gebeurd, daarna duurde het tot 2012 tot er weer eentje nodig was. En toen besloten Gerben Veltkamp en Peter Lombaers om maar liefst acht partijen te spelen!

De Paul Keres-beslissingsmatch (foto Henk van Lingen)

Dit gebeurde ten huize van Utrechtschaak-webmaster Xander Wemmers en werd door SGS-duizendpoot Henk van Lingen mooi vastgelegd op deze site. Ik heb nog geen clubmatch gevonden die uitgebreider is gedocumenteerd, maar laat me graag overtuigen van het tegendeel.

Overigens best verstandig, het inbouwen van zo’n escape. Wie het aan de computer overlaat kan rare toestanden meemaken, zoals de Utrechtse zustervereniging UCS De Rode Loper (ja mensen, hierna gaan we het land in) in 2003 ondervond. In het jubileumboek Van Heutink tot Heesen lezen we het volgende over de race tussen Jan Prins en Ernst v/d Vecht: “In eerste instantie wordt Jan tot kampioen uitgeroepen, dertig seconden later ziet de wedstrijdleider dat hij zich in alle hectiek en omringd door tientallen leden vergist heeft. Het is toch Ernst die bovenaan staat op zijn computerscherm. Nog altijd heb ik bewondering voor de sportieve en welhaast laconieke manier waarop Jan deze situatie opnam.”

Lees meer >

Balkanbak

In Ecce Homo Ludens IX schrijft René Olthof over flamboyante persoonlijkheid: Nedzad Beganovic. In de jaren 70 en 80 was hij actief in de Nederlandse schaakwereld.

Lees het artikel op de HMC-site. Zie ook het overzicht van alle artikelen in deze serie.